Kitap Adı: Cehennem Çiçeği
Yazar: Alper Canıgüz
Yayınevi: April Yayınları
Sayfa Sayısı: 221
Basım: Haziran, 2013
Seri: Alper Kamu #2
Serinin Diğer Kitapları :
#1 Oğullar ve Rencide Ruhlar
#2 Cehennem Çiçeği
---
Bilirsiniz,
İnsanlar doğar, ölür
ve sonra büyür...
---
---
"-Sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse.
-Hayır. Hüzünlü bir hikaye anlat bana.
-Hüzünlü mü? Niye ki?
-Babacığım. Sen de biliyorsun, vakit mutlu hikayeler için çok geç..."
---
Alper Kamu... Bir yandan beş yaşın tüm saflığını taşıyan, diğer yandan büyümüş de küçülmüşler familyasından, tek kelimeyle izah edildiğinde tam bir velet! Ayrıca o dünyanın en küçük dedektifi... Feleğin çemberinden geçmiş taze bir deha :)
Hayran kalmamak elde değil.
Her şey Alper'in amcasının ölümüyle başladı, arkasında büyük bir aşk hikayesi bırakmıştı amcası. Üstüne yeni tanışıp, yakın arkadaşı ilan ettiği Ümit, kendi kardeşini öldürdüğünü söylemişti, hmm bir peşine düşmek gerekirdi bu işin. Bir de Alper'in gönül ilişkileri girince işin içine :)
---
"Bir söz ver bana. Hiç değilse beni bugün nasıl sevdiğini hatırla. Belki o zaman, belki beni bir zamanlar ne kadar sevmiş olduğunu hatırlarsan, gerçekten bir nebze sevebilirsin de..."
---
Alper Kamu'nun izinden bir yandan zekice ama yaşının saflığını da barındıran felsefi laflarına gülerken, diğer yandan mahalle yaşamı nostaljisine kapılabilir; bir yandan cinayetin peşinde merak ve heyecana teslim olurken; bir yandan karakterin boyundan büyük laflarıyla kendinizi hüzünlenmiş, belki de ağlarken bulabilirsiniz. Yazar, minik kahramanı Alper'in gözünden bunları o kadar dozunda ve doğal yansıtmış ki, kitaba bayıldım!
Masal ve rüya kısmı feci bir şekilde içime oturdu... :(
Alper Kamu tanışılması gereken bir bacaksız!
Oğullar ve Rencide Ruhlar listeye alındı...
Yazarla CNR Kitap Fuarı'nda tanışmış olmak da beni çok mutlu eden bir ayrıntı... ^^
PUANIM:
ALINTILAR
"Hayal kırıklığı içimde güçlü duygular uyandırmış olacak ki, o noktada pek çok sosyopat gibi ben de, madm kendime bir hayrım dokunmuyor bari dünyayı kurtarayım diye düşünerek Ümitler'İn kapısında aldım soluğu." -tespit diye buna derim^^-
---
"-Ablalarından birinin adı Dilek, öbürününki Safinaz mı?
-Rahmetli babaannem ölünce onun adını vermişler ablama.
-Şimdi anlaşıldı. Yoksa bu devirde Safinaz adını kim koyar ki kızına?
-Babannemin adını alan Dilek ablam... "
---
"-Kalbi var mı annenin?
-Varsa da belli etmiyor."
---
AŞK
"Tanrı gibi düşün. İnanıyorsan varolup olmaması pek önemli değildir. Ayrıca en büyük inkarcının da en inançlının da içinde bir nebze kuşku vardır. Ve elbette ki aşk da Tanrı da ölümsüzdür."
---
"Gölgesini kaybeden insan, gölgenin kendisine dönüşür."
