Tekrardan merhabalar;
Ne zaman yayınlayacağımı dahi bilmediğim bir yazıya başladım az önce. :)
Bir süredir bloga yazı yazamadığımı fark eden oldu mu bilmiyorum ama ben bunun farkında ve ihtiyacındayım.
Öncelikle mazeretlerimi sayayım da bu faslı geçelim isterseniz. Öncelikle 3 ay kadar önce taşındık. Temmuz, Ağustos aylarında ev arama ile başlayan süreç Ekim sonu taşınmamızla son buldu. Doğduğumdan beri yaşadığım evden ayrıldım yani. Ev bulunması, işlemler, eski evi toplamak, yeni evi temizleyip yerleştirmek dahil tüm süreçlerde faal olarak bulunduğum için olduğum yerde uyuduğum çok zamanlar oldu. Hayatımda ilk kez taşındığım pek belliydi yani. :)
Üstüne taşındığımız yeni bir evdi ve henüz internet altyapısı yoktu gibi skandal olaylar sonucu taşınalı 3 ay geçmesine rağmen hala internetimiz yok. 2 ay önce kadar da işe girdim. Ve şu an bu postu iş arasında telefonumdan yazıyorum. Ağlama kısmı bu kadardı; teşekkür ediyorum henüz okumayı bırakmamış olanlara :*
Blog yazmayı gerçekten seviyorum. Yazdıklarımı twitter'da, instagram'da paylaşsam dahi oralarda misafirmiş gibi hissediyorum, sonuna kadar özgür değilmişim gibi. Ama bloga yazdığım zaman evime dönmüş gibi bir his kaplıyor içimi. Yine evimdeyim yani :)
Kimseye özel olmadığını belirterek youtube'dan hunharca kırtasiye, journal vs videoları izlesem de kitap vlogu izlemeye hiç tahammülüm olmadığını uzunca bir süre önce fark ettim. Burda kişileri tenzih ediyorum çünkü birçok kişi izledim ama bana göre olmadığını anladım sadece. Bullet Journal'lar bir yere kadar da Planner'ları da sevmiyormuşum ben mesela. Gönlümce defter tutmayı, kendi düzenimi kendi ihtiyaçlarıma göre oluşturmak daha cazip geliyor ondan belki de.
Çoğu blogger başta itiraz etse de instagrama, youtube'a adapte oldu bile. Ben ise kendimi mülteciden öte görmüyorum diğer sosyal medya hesaplarında. Hele bazı şeyler o kadar çığrından çıkmış durumda ki. Tamamen uzaklaşmak istiyorum her şeyden.
Yayınevleri de kendini bozdu mu desem? Nasıl tabir etsem bilmiyorum. Uzun uzadıya bu konuları konuşasım da yok pek aslına bakarsanız. Ama şu an beni en çok irrite eden şeylerden biri yayınevlerinin birbirlerinin yazarlarına musallat olması. Yazarın bir kitabı ya da serisi bir yayınevinden çıkıyor, bir bakıyoruz hop başka bir yayınevi başka bir serisini, kitabını basıvermiş. Önceden biraz daha saygı ve mesafe vardı. Yayınevi yazarı yarım bırakmıştır, çıkarmıyordur, devretmiştir amenna. Ama böyle yangından mal kaçırır gibi işi kapış kapışa vurdukça gözümde iticileşiyorlar. Bu furyayı da hangi yayınevi başlattıysa tez vakitte tüm yazarları çalınsın diye ummaktan öte gidemiyor insan. :)
Yani ortam boğucu olmaya başladıkça insan içine kapanmak istiyor. Benim de hem içime kapanma ortamım hem de kendimi en çok ifade ettiğim yer burası. Zaten kimse okumasa bile kişisel arşiv tutarım ne güzel diye başlamıştım bu işe. Öyle de devam ederim gibi. İş ki şartlarım beni böyle zorlamasın.
Bu aralar neler okuyorum diye sorarsanız; okumaya vakit bulamadığımda ya da biraz uzaklaşmışsam romans, tarihi romans ya da yetişkin romanslar daha kolay hatta epey kolay okunduklarından onları tercih ediyorum. Bu süreçte bu türden epey kitap okudum. Bazı serilerin devam kitaplarındaysam baştan başladım çünkü 2014-2016 dönemi bende yok gibi. O dönem okuduğum çoğu kitabı hatırlamakta zorlanıyorum. Baştan okumak da bana iyi geldi, serileri genelde arka arkaya okumayı seviyorum. Kafamda topluca bir yere oturuyorlar çünkü.
Artık bir güncelleme yapmanın zamanı gelmiş gibi hissettim.
Telefondan yazdığım sanırım ilk postumdan sevgiler :*
